Over uitvaart- en overlijdenspolissen

Over polissen krijg ik veel vragen en deze beantwoord ik graag. Sterker nog, onderdeel van mijn dienstverlening is dat ik vaak degene ben die overlijdens-, levens- of uitvaartpolissen instuur naar de betreffende verzekeraar en tot uitkering laat komen aan u. Vaak gaat het dan over polissen die een sommen-bedrag uitkeren tot ongeveer € 6000. Voor veel nabestaanden een nogal een zoektocht of er nog polissen zijn en onder welke verzekeraar die dan tegenwoordig vallen. Verzekeraars worden namelijk nogal eens overgenomen, dus dat kan ingewikkeld worden. Ik help daar graag bij.

Vlak voor en na de oorlog was het niet heel ongebruikelijk dat bij geboorte een overlijdenspolis werd afgesloten. Je moet je bedenken dat families daar wekelijks of maandelijks premies voor betaalden aan ‘de bode’. Hoewel de polissen doorgaans niet waardevast zijn en dus veelal (nog maar) een klein bedrag uitkeren, ervaart men het toch wel zo passend deze polissen wel in te sturen. Al was het maar uit eerbetoon voor de ouders die daar ooit hard voor hebben gewerkt.

Eveneens onderdeel van mijn nazorg is het nabestaandenloket. U krijgt een persoonlijke inlog en dan kunt u online aan de hand van een ‘afvinklijstje’ allerlei zaken afwikkelen. Een snelle en efficiënte manier om overzichtelijk na een overlijden lidmaatschappen op te zeggen en te worden meegenomen in hoe de dingen werken.

Mocht u niet weten of er polissen zijn, dan kan het Verbond van Verzekeraars uitkomst bieden. De kunnen in een centraal register alles nagaan. Een aanvraag die alleen u als nabestaande kan doen. Heeft u vragen over uitvaart,-levens- of overlijdensverzekeringen, dan raad ik u aan eens te bellen met Beta-Financieel. Hun team levert goed en eerlijk advies over de do’s & don’ts binnen uw situatie.

Het verschil tussen empathie & compassie

Mensen vragen mij weleens hoe ik mijn werk volhoud. “Je ziet zoveel verdriet en leed, wat doet dat eigenlijk met jou”? Steevast antwoord ik dat ik een kwetsbaar, zinvol en prachtig vak heb. Daar waar ik het verschil kan maken voor anderen door mij in te leven en zo optimaal kan geven wat iemand nodig heeft.  Ik had me tot voor kort nog niet eerder echt verdiept in het onderscheid tussen de twee. Maar ik maak wel degelijk onderscheid tussen empathie & compassie.

Wanneer je empathisch bent, voel je wat een ander voelt. Je doorleeft het leed en deelt het verdriet wat iemand ervaart. De negatieve gevoelens die daarbij horen, kunnen echter ook zwaar worden. Zo zwaar dat het bijna niet vol te houden is. 

Wanneer je vanuit compassie de helpende hand toereikt, dan bekommer je je om andermans lijden, maar neemt geen emoties over. Dat maakt dat je beter in staat bent om een ander te helpen en in te voelen hoe je dat concreet moet doen. 

In het boek van Rutger Bregman ‘De meeste mensen deugen’, wordt dat heel mooi als volgt beschreven:

“In tegenstelling tot empathie kost compassie geen energie… Compassie is meer beheerst, afstandelijker en constructiever. Het laat je niet delen in het lijden van de ander, maar helpt je wel diens leed te zien. En belangrijker nog: het helpt je om in actie te komen. Compassie geeft energie. Want zeg nu zelf: als een kind bang is voor het donker wil je als ouder niet in een hoekje van de kamer meehuilen (empathie). Nee, je wilt troosten en geruststellen (compassie).”

We kunnen dus met elkaar duurzaam helpend zijn wanneer we ons inleven in iemands belevingswereld. Waar iemand vandaan komt, waarom iets met iemand iets doet. Je beschermt jezelf dan eveneens en laten we eerlijk zijn, zelfzorg is nodig om blijvend voor anderen te kunnen zorgen. En dat geldt dus ook voor mij.

Lukt me dat altijd? Zeker niet. Bij iedere familie die ik ontmoet zijn er één of meerdere momenten waar ik totaal empathisch ben en leed doorvoel. Ik vind dat niet erg, want voor mij betekent het dat ik als mens ook best kwetsbaar mag zijn. Uitvaartzorg is mensenwerk en gaat immers over kwetsbaarheid.

4 reacties

  1. Hester schreef:

    Best een duidelijk verhaal eigenlijk. Toch liggen deze begrippen griezelig dicht bij elkaar en worden ze vaker door elkaar gehaald. Als ze het bijvoorbeeld hebben over iemands empatische vermogen, neem ik aan dat ze bedoelen, dat iemand zich in de ander kan inleven, zonder exact hetzelfde te voelen. Maar het is goed om hier zo duidelijk omschreven te zien wat het verschil is.

    • admin schreef:

      Beste Hester, je hebt helemaal gelijk. Ieder’s vermogen aan te sluiten bij het sentiment dat leeft is van belang in lastige tijden he? dank voor je reactie.

  2. Asli schreef:

    Mooi verwoord Patty.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *